Eigenlijk zijn we allemaal chocoladefabriekjes

Ik wil weten wat ik eet, wat mijn lichaam nodig heeft, wat goed voor mij is en wat ik toch echt in de schappen moet laten liggen. Hiervan blijf (of word) ik immers mooi en fit.

Om bij te blijven in de niet te stuiten informatiestroom, lees ik alle vakbladen op het ‘hoe word ik dun en gezond gebied’. Beter bekend als de damesglossy’s.  Hoe meer je hiervan leest hoe minder je ervan snapt. Deze glimmende reclamebundels bevatten namelijk een schat aan tegenstrijdige informatie die elk welnadenkende vrouw ontredderd op de bank achterlaat.

Het probleem zit m er hierin, en ik citeer gelijk een vriend: “Eigenlijk zijn we allemaal chocoladefabriekjes”.  En dat zijn we op twee manieren. Allereerst willen we weten en begrijpen wat goed voor ons is, temeer omdat overal om ons heen wordt gezegd dat we niet alleen dik worden van alle suikers en ongezonde vetten, we gaan ons ook nog eens belabberd, ziek, zwak en futloos voelen. En dat terwijl we willen stralen, schitteren in ons nieuwe jurkje maat 38 (ok: 40).

Kortom we willen chocola kunnen maken van al die informatie die op ons wordt afgevuurd. En daar zit ‘m de crux: er zijn teveel regels, geboden en verboden waar we ons aan moeten houden, dat het onmogelijk is om ons er goed bij te voelen.

Je goed voelen is de tweede reden waarom we eigenlijk allemaal chocoladefabriekjes zijn. We streven er de godganse dag naar het leven zo gemakkelijk en aangenaam mogelijk te maken. Het liefst dobberen we op een stroompje van zachte melkchocolade, ons hullend in de schaduw van pure chocoladebomen waaraan grote chocoladetruffels, zo voor het grijpen hangen.

Het is dus niet zo verwonderlijk dat we na een drukke werkdag een diepvries maaltijd kopen of beter nog de pizzaboer onze gebruikelijke maal laten bezorgen. We kruipen moe op de bank en kijken naar alles wat er beweegt op het breedbeeld aan de muur. Voelen we ons hier goed bij? Nee, want van alle kanten krijgen we te horen dat dit niet de manier is om lang jong en fit te blijven. Hallo schuldgevoel en dag chocoladerivier.

De oplossing zit m dus niet in alles willen weten en begrijpen. Maar ook van stoppen met nadenken word je niet blij.

Wie weet er eigenlijk het beste wat jij nodig hebt? Juist, jijzelf. Daar zit de oplossing dus ook. En mocht je een beetje te ver zijn afgedreven op die chocoladerivier of verdwaald zijn geraakt in het grote regel- en gebodenbos, ga dan even zitten met pen en papier en bedenk wat jouw fabriek nodigt heeft om weer gesmeerd te draaien.

 

Share
Geplaatst in gezond doen en denken, iBlog