Locavoor

Was het niet Jamie Oliver, die aan het licht bracht dat er kinderen zijn, die denken dat melk in de fabriek gemaakt wordt (en het niet meer lusten zodra ze horen waar het echt vandaan komt)? We zijn zo gewend geraakt aan goed gevulde supermarkten dat we de oorsprong van al dat eten lijken te vergeten.

Onlangs stuitte ik op het woord locavoor. In de Verenigde Staten is het -door The New Oxford American Dictionary- verkozen tot woord van het jaar. De locavoor hoort in het zelfde rijtje thuis als de carnivoor, de herbivoor en de omnivoor. Respectievelijk vleeseter, planteneter en alleseter. Een locavoor is iemand die alleen maar eet wat binnen een straal van 200 kilometer heeft gegroeid of gebloeid. Ten minste de puristen onder deze lokale-eters doen dat. De gemiddelde supermarktganger is vooralsnog alles behalve een locavoor. Immers: wat van ver komt is lekker, die vliegtuigen zijn er niet voor niks en alleen maar eten wat uit je achtertuin zou kunnen komen, dat is toch saai? Dit  lijken nu nog even de heersende gedachten, bij mij althans wel. En dat beken ik schoorvoetend.

Toch waren wij  honderd jaar geleden allemaal locavoren, aldus New York Times’ voedselcolumnist Mark Bittman. Al ons eten kwam uit eigen streek en werd thuis bereid. Geen fastfoodketens, geen ellenlange ingrediëntenlijsten, geen gezondheidsclaims op voedingsmiddelen en geen peultjes uit Zimbabwe. Vitamines bestonden nog niet, wel fruit en groenten. Toen margarine op de markt werd gebracht, wilden ze het roze kleuren, simpelweg om mensen duidelijk te maken dat het een nepproduct betrof. Niet afkomstig uit de natuur dus.

Misschien toch zo gek nog niet, die locavoren. Zij brengen behalve het eten ook de bewustwording dichterbij. Want dat lokaal geproduceerd eten goed is voor mens en milieu moge duidelijk zijn.

Meedoen dus met deze trend en meer lokale producten eisen bij je supermarkt. En als we dan toch bezig zijn, dan ook gelijk die kunstmatige toevoegingen aanpakken. Die gaan we roze kleuren, net als onze toekomst.

Verschenen in DAG d.d. 28-05-2008

 

 

 

 

 

 

 

Share
Geplaatst in gezond doen en denken, iBlog