Omdat ik op deze donkere dagen nog meer dan anders geneigd ben tot het overdenken van het leven in het algemeen en mijn eigen leven in het bijzonder, lees ik nu Bronnen van het zelf van Charles Taylor (de filosoof, niet de dictator).
Taylor schrijft dat wie je bent -en was en wilt worden- zich altijd verhoudt tot de mensen om je heen, tot de tijd waarin je leeft en tot jouw antwoorden op de grote (morele) vragen.
Wat verderop in het boek schrijft Taylor dat we taal nodig hebben om onszelf te begrijpen en te kunnen ontwikkelen. We hebben taal bovendien nodig om te communiceren met andere mensen en om zo onze verhouding tot die ander te bepalen. Taal is zodoende een wezenlijk aspect van onze identiteit.
Helaas spreekt niemand helemaal precies dezelfde taal en is het onmogelijk om de juiste woorden te vinden waarmee je jezelf kan definiëren. Jij verandert, de wereld verandert, de ander verandert en taal verandert.
Taal is noodzakelijk om jezelf en de ander te begrijpen, maar “Volledige verwoording is onmogelijk” aldus Charles Taylor. Wat ik dan stiekem wel prachtig verwoord vind.
Voor wie het leuk vindt om een uitgebreidere versie van deze blog te lezen, dat kan op mijn andere – nieuwe- website: www.zachterwerken.nl
