Herinner je die dagen die eindeloos leken, waarin er ruimte was om te spelen, te praten, te eten, te lachen, naar buiten te kijken, buiten te zijn en nieuwe dingen te ontdekken, tijd om te lezen, te luisteren en gewoon samen te zijn?
Herinner je die dagen waarop je veel gedaan kreeg, waarin je een strakke planning had met duidelijke doelen en waarin je bij elk to-do punt een vinkje kon zetten, waarin je agenda voor volgende maand alweer in duidelijke kleurcoderingen op je scherm verscheen?
Als je zou moeten kiezen: welke herinneringen zijn je dan meer dierbaar als je terugkijkt op het afgelopen jaar?
Wanneer we een beetje op elkaar lijken, dan denk ik dat je de eerste kiest en het tweede vaker doet.
Wat is dat toch? Dat we ons laten (ver)leiden om zoveel dagen zo vol te plannen? Wat zorgt ervoor dat ‘lege’ tijd hebben negatief klinkt. En voelt! We lijken liever te scrollen, dan naar buiten te kijken, want met een telefoon in de hand doe je tenminste ‘iets’…..
Neem de omweg
Leer iets ‘nutteloos’
Spreek live af
Bouw leegte in je agenda (en in je hoofd, je huis, je dag)
Leg je telefoon weg
De volgorde: bel aan, bel, mail, app, like
Kook zelf en eet samen
Verbouw je eigen groente
Maak je eigen kleren, of koop vanaf nu alleen nog maar tweedehands en in elk geval weer in echte winkels
Gewoon een beetje zachter werken, met tijd voor jezelf, aandacht voor elkaar en voor je omgeving.
Vier de inefficiëntie.
